Onderzoek nieuwe behandeling trichotillomanie

Trichotillomanie (TTM) is het drangmatig uittrekken van het eigen haar, waardoor zichtbare kale plekken ontstaan. Dit kan al het lichaamshaar betreffen, maar meestal gaat het om het hoofdhaar, wimpers en wenkbrauwen, of een combinatie daarvan. Het is een hardnekkige stoornis die lastig te behandelen is en waaraan vooral vrouwen lijden. Psychologe Joyce Maas van de Radboud Universiteit Nijmegen onderzoekt een nieuwe behandelmethode,  waarvan ze goede verwachtingen heeft en zoekt daarvoor mensen met trichotillomanie.

Spanning en opluchting
Er is geen duidelijke oorzaak te vinden voor TTM. Patiënten krijgen een sterke drang tot haartrekken bij spanningen. Tijdens het haartrekken voelen de patiënten zich meestal opgelucht of ontspannen. Na het haartrekken krijgt de patiënt meestal spijt. Haartrekken gebeurt veelal automatisch en vaak tijdens activiteiten zoals bijvoorbeeld televisie kijken, telefoneren, lezen of autorijden. Ze schamen zich vaak voor de kale plekken en vinden het moeilijk om erover te praten.

Aanvullende joysticktherapie

De huidige aanpak met (cognitieve) gedragstherapie is succesvol, maar niet op de lange termijn: ongeveer zeventig procent valt terug.
Onderzoekers veronderstellen dat automatische processen een belangrijke rol spelen bij het haartrekken. Deze automatische processen worden nog niet voldoende aangepakt in de huidige behandelingen. De nieuwe behandelmethode is gericht op het trainen van de automatische processen, waarbij patiënten een computertraining met een joystick krijgen die zich op deze automatische processen richt. De joysticktraining wordt gegeven als aanvulling op gedragstherapie. Een vergelijkbare therapie is zeer succesvol gebleken bij de behandeling van alcoholverslaafden: patiënten die de aanvullende joysticktherapie hadden gehad vielen significant minder vaak terug dan patiënten die deze training niet hadden gehad.

Behandeling
Bij een vergelijkbare stoornis, drangmatig huidkrabben (titillomanie), is al gevonden dat resultaten op de joysticktaak samenhingen met de ernst van de klachten. Het lijkt er dus op dat we iets belangrijks op het spoor zijn. De joysticktraining kan direct voor de standaardbehandeling plaatsvinden en duurt ongeveer een half uur per keer. We zoeken nu TTM patïënten die willen meewerken aan het onderzoek.

Joyce Maas is op zoek naar 75 vrouwelijke patiënten die lijden aan trichotillomanie, en mee willen werken aan het onderzoek. Interesse? Stuur dan een e-mail met je contact gegevens naar j.maas@psych.ru.nl

 

Openingstijden ivm Hemelvaart

Centrale Bibliotheek vrijdag en weekend na Hemelvaart open

Op vrijdag 3 juni, zaterdag 4 juni en zondag 5 juni is de centrale bibliotheek open. 
Hemelvaartsdag (donderdag 2 juni) en eerste en tweede Pinksterdag (zondag 12 en maandag 13 juni) zijn alle vestigingen van de Universiteitsbibliotheek gesloten.

Op vrijdag 3 juni is de bibliotheek open van 8.30 tot 17.30 uur. Op zaterdag en zondag gelden de normale openingstijden; zaterdag 4 juni van 9.00 tot 17.00 uur en zondag 5 juni tussen 10.00 en 17.00 uur. Op vrijdag zijn alle ruimtes open, inclusief de tijdschriftenzaal en De Verdieping. Er kan normaal geleend worden, dus inclusief materiaal uit de magazijnen. Op die dag is het niet mogelijk om oude drukken in te zien.De dienstverlening op zaterdag en zondag is zoals gebruikelijk in het weekend.

De Medische Bibliotheek is op vrijdag 3 juni geopend van 8.30 tot 17.30 uur. Er is dan beperkte dienstverlening. Alle overige bibliotheeklocaties zijn in het weekend na Hemelvaart gesloten

Beperkte openstelling horeca outlets

Van 30 mei t/m 1 juni zijn de openingstijden van de horeca outlets van het Facilitair Bedrijf gewijzigd:

De Refter is geopend van 11.00 – 19.00 uur
Het Gerecht en FNWI zijn geopend van 10.30-14.30 uur
Tandheelkunde is geopend van 11.30-13.30 uur
Campusshop is geopend van 11.00-17.00 uur
Sportcafé en DE-café zijn normaal geopend
Cultuurcafé is geopend van 15.00-20.00 uur

Op 2 en 3 juni zijn alle locaties gesloten!!

Adjusted opening hours during Ascension

Radboud University has adjusted opening hours during Ascension. The University is closed on Thursday June 2nd (Ascension) and Friday June 3th but for some facilities such as libraries, restaurants and café’s opening hours may differ:

Libraries
The Central Library is open on Friday, Saturday and Sunday after Ascension. On Ascension Day (June 2nd) all locations of the University Library are closed. On Friday June 3rd the library is open from 08.30 a.m. till 05.30 p.m. On Saturday and Sunday the normal opening hours are applied; Saturday June 4th from 09.00 a.m. till 05.00 p.m. and Sunday June 5th from 10.00 a.m. till 05.00 p.m.

The Library of Medical Sciences is open on Friday June 3rd from 08.30 a.m. till 05.30 p.m. Service is limited that day. All other library locations are closed in the weekend after Ascension.

DE café en Tandheelkunde  Closed from June 2 up and untill June 5
Campusshop Closed from June 2 up and untill June 5
Sportcafé Closed Thursday June 2 and Friday June 3
The Sportcafé is open on Saturday June 4 and Sunday June 5
Het Gerecht en FNWI: Closed from June 2 up and untill June 5
Cultuurcafé Closed from June 2 up and untill June 5
De Refter Closed from June 2 up and untill June 5

 

 

Jaarverslagen 2010

Het Onderzoeksjaarverslag 2010, het Jaarverslag 2010 en de Jaarrekening 2010 zijn gepubliceerd.

Onderzoeksjaarverslag
De Radboud Universiteit Nijmegen geeft in het onderzoeksjaarverslag een integraal overzicht van al haar onderzoek en de resultaten daarvan. Dat gebeurt aan de hand van de Nijmeegse onderzoeksinstituten waarin al het onderzoek is geclusterd.

Jaarverslagen
Het jaarverslag schetst een beeld van de gang van zaken in het boekjaar, met onder andere informatie over onderwijs, onderzoek en personeel.

Jaarrekening
De jaarrekening beschrijft de financiën van de Radboud Universiteit in het boekjaar, met onder meer de balans en de winst- en verliesrekening met een toelichting.

Klik hier voor de jaarverslagen

Jacqueline’s laatste jaar: Tranen met tuiten

Het is zover: de laatste week is aangebroken. Zoals jullie de afgelopen vier jaar wel gemerkt hebben, blink ik niet bepaald uit in emotionele stabiliteit, maar deze week slaat alles. Niet alleen ik, maar iedereen, is inmiddels in de dit-is-de-laatste-keer-dat-fase beland. Zo heb ik gisteren voor het laatst aardappelpuree gegeten met mijn huisgenootje. Tranen welden op in onze ogen. Het laatste huisfeest? Tranen. Wodka-tranen, dat wel, maar huilen is huilen.

De laatste keer drie dagen zonder wc-papier zitten omdat iedereen te lui is om boodschappen te doen? Geen tranen, want dat gebeurt me waarschijnlijk nog vaker in mijn leven, maar toch. Treurig? Absoluut. Maar ga maar eens een half jaar in het buitenland wonen. De kans is groot dat je hetzelfde hebt. En hoe vaak ik ook heb lopen vloeken op de roodharigen die ongewild aan je bil zitten of je zonder schaamte een half uur laten wachten, ik ga toch een hoop missen hier.

Nooit meer studeren bijvoorbeeld. Nu kan ik me niet voorstellen dat ik er ooit weer naar terugverlang, maar je ziet zo vaak verbitterde 40′ers op televisie die zuchtend terugdenken aan hun studietijd, dat de kans groot is dat ik daar over twintig jaar ook bij hoor. En dan nog alle lieve mensen die ik hier ontmoet heb. De cynische Finnen, de trotse (en verschrikkelijk jaloerse) Italianen, de losbandige Duitse meisjes en zelfs de Fransen. Mijn lieve huisgenootje, en dan na teveel rode wijn in elkaars oor tetteren hoe erg we het gaan missen om samen op de bank te liggen.

Sommige van mijn nieuwe vrienden gaan hun grote liefde missen, die ze hier ontmoet hebben. Ryan Air kan zich komende zomer in zijn handjes klappen. Maar als alles goed gaat staat mijn grote liefde over zes dagen op Eindhoven te wachten. En ondanks dreigementen over huilende moeders en spandoeken, maakt dat het terugkomen toch een stuk gemakkelijker.

Jacqueline’s laatste jaar: Tranen met tuiten

Het is zover: de laatste week is aangebroken. Zoals jullie de afgelopen vier jaar wel gemerkt hebben, blink ik niet bepaald uit in emotionele stabiliteit, maar deze week slaat alles. Niet alleen ik, maar iedereen, is inmiddels in de dit-is-de-laatste-keer-dat-fase beland. Zo heb ik gisteren voor het laatst aardappelpuree gegeten met mijn huisgenootje. Tranen welden op in onze ogen. Het laatste huisfeest? Tranen. Wodka-tranen, dat wel, maar huilen is huilen.

De laatste keer drie dagen zonder wc-papier zitten omdat iedereen te lui is om boodschappen te doen? Geen tranen, want dat gebeurt me waarschijnlijk nog vaker in mijn leven, maar toch. Treurig? Absoluut. Maar ga maar eens een half jaar in het buitenland wonen. De kans is groot dat je hetzelfde hebt. En hoe vaak ik ook heb lopen vloeken op de roodharigen die ongewild aan je bil zitten of je zonder schaamte een half uur laten wachten, ik ga toch een hoop missen hier.

Nooit meer studeren bijvoorbeeld. Nu kan ik me niet voorstellen dat ik er ooit weer naar terugverlang, maar je ziet zo vaak verbitterde 40′ers op televisie die zuchtend terugdenken aan hun studietijd, dat de kans groot is dat ik daar over twintig jaar ook bij hoor. En dan nog alle lieve mensen die ik hier ontmoet heb. De cynische Finnen, de trotse (en verschrikkelijk jaloerse) Italianen, de losbandige Duitse meisjes en zelfs de Fransen. Mijn lieve huisgenootje, en dan na teveel rode wijn in elkaars oor tetteren hoe erg we het gaan missen om samen op de bank te liggen.

Sommige van mijn nieuwe vrienden gaan hun grote liefde missen, die ze hier ontmoet hebben. Ryan Air kan zich komende zomer in zijn handjes klappen. Maar als alles goed gaat staat mijn grote liefde over zes dagen op Eindhoven te wachten. En ondanks dreigementen over huilende moeders en spandoeken, maakt dat het terugkomen toch een stuk gemakkelijker.

De spanning tussen hart en wet

Wat moet er gebeuren met Robert M., de hoofdverdachte in de zaak over seksueel misbruik in Amsterdamse kinderdagverblijven? De betrokken ouders roepen om de zwaarste straf. Maar recht en wet stellen paal en perk aan die straf. Zie daar de spanning tussen recht en ethiek. Het Soeterbeeck Programma organiseert er vanavond in de Aula een symposium over met de titel ‘Het hart, het hoofd en de wet’.

gevangenisHet recht wortelt in de overtuigingen die in de samenleving leven. En die overtuigingen over wat wel en niet toelaatbaar is, verschuiven continue. Zo is de opvatting over straffen de afgelopen jaren veranderd. Heel wat mensen in Nederland blijken hardere straffen te willen Wat moet het recht daar vervolgens mee? Moet er recht worden gedaan aan het rechtvaardigheidsgevoel van burgers die zeggen ‘Zo iemand moet van de straat worden gehouden’. Zijn rechters gewoon te soft? Of heeft het rechtssysteem een eigen logica die grenzen stelt aan die straffen?

Eigen ethiek
Ethicus Marcel Becker: ‘Bij Robert M. zie je ook nog een andere spanning. De man wil geen TBS en zijn advocaat heeft gezegd dat-ie daar ook niet voor gaat pleiten, terwijl veel mensen vinden dat TBS wel voor de hand ligt. Je ziet hier dus dat de advocaat volgens zijn eigen ethiek werkt: hij staat geheel in dienst van zijn cliënt. Daarom doen advocaten soms dingen waar je als samenleving  je vraagtekens bij hebt.’

Kwesties
Bij Robert M. is die spanning tussen recht en ethiek aanwezig, maar ook in andere juridische kwesties, zoals die over grenzen aan de vrijheid van meningsuiting. In het symposium komen er verschillende aan bod. Hoofdspreker is Ybo Buruma, nu nog hoogleraar Strafrecht in Nijmegen en per 1 september lid van de Hoge Raad. De andere sprekers zijn naast Becker rechtsfilosofe Edith Brugmans, hoogleraar burgerlijk recht Bas Kortmann en socioloog Bas van Stokkom, schrijver van het boek ‘Wat een hufter!’.Gespreksleider is Evert van der Zweerde, directeur van het Centrum voor Ethiek. /Martine Zuidweg

 

Mathematical Physics Seminar: May 31, 2011

Tuesday May 31, 2011 (15:45) in room HG.03.632T.R. Ramadas.
tba.

Dr. Nico Karssemeijer benoemd tot hoogleraar Computer Aided Diagnosis

De heer prof. dr. N.  (Nico) Karssemeijer (Wageningen, 1955)  is per 1 juni 2011 benoemd tot hoogleraar Computer Aided Diagnosis aan de Radboud Universiteit Nijmegen. Nico Karssemeijer is verbonden aan de afdeling radiologie, waar hij onder andere methoden ontwikkelde voor de automatische herkenning van borstkanker. Steeds meer wordt in medisch onderzoek gebruik gemaakt van complexe beelden. Nieuwe beeldvormende systemen bieden veelbelovende mogelijkheden voor vroege opsporing van ziekten en monitoring bij behandeling. Daarbij wordt het gebruik van intelligente computerprogramma’s die zelfstandig relevante afwijkingen in beelden kunnen herkennen steeds belangrijker. Prof. Karssemeijer zal nieuwe innovatieve methoden voor computerondersteunde detectie en diagnostiek verder ontwikkelen en toepassen.

KarssemeijerNico Karssemeijer studeerde toegepaste natuurkunde aan de TU Delft. Tot 1983 werkte hij als docent natuurkunde. Van 1983 tot 1985 werkte hij als computerwetenschapper in het Laboratory of Kinesiology van de  Universiteit Leiden. In 1985 trad Karssemeijer in dienst van het lab voor Medische fysica en biofysica van de Radboud Universiteit Nijmegen. Hij promoveerde er in 1989 op onderzoek naar het gebruik van probabilistische modellen voor analyse van medische beelden. Daarna begon Karssemeijer als wetenschappelijk onderzoeker bij de afdeling radiologie van dezelfde universiteit en werkte hij met financiering van onder andere de Nederlandse Kankerbestrijding en industriële partners aan de ontwikkeling van computerondersteunde detectie van borstkanker. Dit onderzoek was zeer succesvol en een Amerikaans bedrijf ontwikkelde de techniek samen met  Karssemeijer verder, wat leidde tot de eerste grootschalige toepassing van computerondersteund lezen van beelden in de radiologie.

Nico Karssemeijer werkt nauw samen met het Duitse Fraunhofer Instituut MeVis in Bremen. Zijn leerstoel is gevestigd bij de Faculteit der Natuurwetenschappen, Wiskunde en Informatica.

 

Welters’ weemoedige wereld: Grammatikos en komma

De Engelsen kennen de grammar school. Een soortement gymnasium. Waar zoals te verwachten veel aandacht wordt besteed aan grammatica. Grammatica? Ja, grammatica. Volgens Van Dale: ‘de leer van het systeem van een taal, geheel van regels volgens welke woorden en zinnen in een taal gevormd worden’.

Grammatica is afgeleid van het Griekse grammatikos: ‘hij die (dus niet ‘wie’, rw) kan lezen en schrijven’. Daar schort het aan, getuige de resultaten van de zojuist door Vox afgenomen RU-brede spellingstoets, waar de helft van de 400 deelnemende studenten voor zakte.

Het bekende gedoe met d’s en t’s is een overkomelijk struikelblok. Een kwestie van op vroege leeftijd erin stampen. Net als fietsen: bijtijds automatiseren. Gezever over verbindingsstreepjes en een al dan niet te plaatsen tussen-n vind ik al stukken minder interessant. Al is het maar omdat ik zelf ook al die spellingsherzieninkjes van taalcommissietjes niet meer kan bijbenen.

Dan heb je uiteraard het bekende evolutionaire argument. Student politicologie Marc Hesseling in voornoemde Vox: ‘Ik heb een hekel aan spelling als doel op zich. Taal is dynamisch en verandert door de tijd heen.’ Dat zal. Maar betekent dit dat als niemand meer weet heeft van het kofschip ‘gekusd’ ook door de beugel kan? En dat als iedereen het over ‘zich iets beseffen’ heeft dat werkwoord dan wel wederkerend moét zijn?

Een esthetisch tegenargument: een even snedig als correct gebouwde zin kan verrekte mooi zijn. Zoals de Engelse schrijver George Steiner alhier in 1997 verzuchtte: ‘Before you study the grammar of music, you’d better listen to the music of grammar.’

Maar ook de praktijk vaart wel bij correcte grammatica. Een komma kan bijvoorbeeld een wereld van verschil betekenen. Neem de volgende sleutelzin uit de onderhoudshandleiding van Belgische kerncentrales die mijn kernfysische broer aan het schrijven is:

‘De aanrijking (Vlaams voor ‘verrijking’, rw) van de verse elementen bedraagt x %, waardoor de aanrijking van alle elementen, die tijdens cyclus 38 in de kern van reactor y zullen verblijven, door het gevalideerde domein van de berekeningsketen LWP wordt afgedekt.’

De hamvraag bij deze als beperkend bedoelde bijvoeglijke bijzin: wel of géén komma achter elementen?

Phaedrus, de hoofdpersoon uit Zen en de kunst van het motoronderhoud (1974) wist het al: een begrijpelijke handleiding schrijven is een hogere kunst dan het afscheiden van een ingewikkeld filosofisch traktaat. Wel of geen nucleaire winter, dat is de kwestie.

Dak parkeergarage Gymnasion gesloten

De bouw van de parkeergarage achter het Gymnasion vordert gestaag. Donderdag 26 mei werd het dakvlak gedicht. Op de foto is te zien hoe de laatste opsluitbalk wordt geplaatst.

Over het dak van betonnen kanaalplaten komen bewapeningsmatten en daarover een laag beton, afgedekt met bitumen. Uiteindelijk komt daarbovenop weer het kunstgras sportveld, waarmee de leus van het bouwbord “Sporten boven auto’s” ook letterlijk kan worden waargemaakt.

.